Lalka – powieść Bolesława Prusa, ukazująca się początkowo w odcinkach w "Kurierze Codziennym" od 29 września 1887 do 24 maja 1889, a następnie opublikowana w formie książkowej w wydawnictwie Gebethnera i Wolffa w 1890 roku.

Początkowo powieść miała nosić tytuł Trzy pokolenia, jako odwołanie do trzech generacji reprezentowanych przez Rzeckiego (pokolenie dawnych idealistów), Wokulskiego (pokolenie przejściowe) i Ochockiego (pokolenie nowych idealistów). Prus twierdził, że tytuł Lalka był właściwie przypadkowy i odnosił się jedynie do zabawki Heluni Stawskiej, oraz do przeczytanej w gazecie notatki o procesie za kradzież dziecięcej zabawki. Notatka ta podsunęła mu ostateczny zarys fabularny powieści, dlatego zdecydował się na nawiązujący do niej tytuł. Badacze jednak podają również i inne interpretacje

* Lalka może być tytułem satyryczno-dydaktycznym. W tym przypadku "lalkami" byłyby osoby z wyższego towarzystwa, a szczególnie Panna Izabela. W takim znaczeniu słowa tego użył Józef Ignacy Kraszewski w swojej powieści Lalki.

* Tytuł może nawiązywać do motywu "teatru świata", w którym wszyscy ludzie, nawet bogaci i możni, są jedynie kukiełkami. Z takim rozumieniem tytułu łączyłyby się refleksje Rzeckiego, nakręcającego w sklepie mechaniczne zabawki.

* Wyraz odczytywany dosłownie bywa łączony z pozytywistyczną pedagogiką. W takich interpretacjach oznacza wartości niesione przez dzieciństwo.

Wyraz "lalka" występuje w powieści 69 razy, nie tylko jako określenie dziecięcej zabawki. Pojawiają się ponadto jego liczne synonimy.